nopa'yı nasıl yapıyoruz, 1. bölüm

Otuz saniyelik iş, koca bir macera

İki PDF'i birleştirmem gerekiyordu. Otuz saniyelik iş: yükle, tıkla, indir. Aramadan çıkan ilk site hesap açmamı istedi. İkincisi dosyaları birleştirdi ama indirmek için filigran — ya da abonelik — şarttı. Üçüncüsünde üç tane «İndir» düğmesi vardı; hangisinin gerçek olduğunu ancak tıklayınca öğreniyorsun.

Bu macera her küçük işte tekrarlanıyor: QR kod yapmak, JSON biçimlendirmek, fotoğraf sıkıştırmak, arka plan silmek. Araç çok ama seninle sonuç arasında hep bir şey var: kayıt, ödeme duvarı, düğme kılığında reklam. Bu arada dosyan çoktan başkasının sunucusuna yüklendi bile — orada ona ne olduğunu kimse söylemez.

nopa'dan ne istiyoruz

Hedef basit ve iddialı: günlük işler için eksiksiz bir basit çözümler seti — PDF, görseller, QR kodlar, metin, notlar, panolar — tek bir yerde ve tek bir engel olmadan. Bir sayfa, bir iş. Aç, yap, sonucu al. Telefondan, yarım dakikada, «ücretsiz denemeni başlat» olmadan.

İkincisi ve asıl sebep: verilerin hiçbir yere gitmemeli. «Dosyalarını iki saat içinde sileceğiz, söz» değil — başka bir şey: dosyaların tarayıcından hiç çıkmıyor. nopa'nın onları kabul edebilecek bir sunucusu yok; fotoğraflarını ve belgelerini işleyebileceğimiz tek yer senin kendi cihazın.

Bağlı kaldığımız ilkeler

Bu hedeften, her aracı yayınlamadan önce kontrol ettiğimiz kurallar çıktı:

• Önce sonuç, sonra her şey. «İndirmek için kaydol» yok — asla.
• Ücretsiz gerçekten ücretsiz. Yıldız işareti yok, filigran yok, ekranın yarısını kaplayan premium özellikler yok.
• Telefonda sonuca üç dokunuş — gerçekten sayıyoruz.
• Dürüst limitler, dürüst hatalar: dosya çok büyükse ya da format desteklenmiyorsa bunu hemen ve insan diliyle söylüyoruz.
• Alışıldık UX kalıpları. Öğrenilecek bir şey yok: bir dosya yöneticisi ve bir İndir düğmesi gördüysen nopa'yı zaten biliyorsun.
• Hız da bir nezakettir: sayfalar hafif, yavaş bağlantıda bile hızlı açılıyor.

Teknoloji: modern web'in en iyi yanları

Tarayıcı son yıllarda sessizce tam bir platforma dönüştü ve biz bundan alabileceğimiz her şeyi alıyoruz. Eskiden sunucu isteyen işleri WebAssembly ve WebGPU artık tarayıcıda çalıştırıyor: nopa fotoğraftaki arka planı siliyor ve sesi yazıya döküyor — yapay sinir ağlarıyla, doğrudan senin cihazında. Model sana iniyor, dosyaların bize değil. PDF'ler de sekmenin içinde birleşiyor, ayrılıyor ve sıkışıyor.

Sonuçlar tarayıcının yerel deposunda yaşıyor; nopa bir uygulama olarak da kurulabiliyor (PWA) — bazı araçlar internetsiz bile çalışıyor. Bu mimarinin hoş bir yan etkisi var: gizlilik bir sözleşme maddesi değil, sistemin fiziksel bir özelliği. Dosyalarına bakmayacağımıza söz vermemize gerek yok — onlar bizde yok ki.

Masaüstü: sonuç ölmesin

Online bir aracın sonucu genellikle indirdiğin anda ölür: QR yaptın — bağlantı kayıp; PDF sıkıştırdın — yarın baştan. Bu yüzden nopa'da bir masaüstü var: araçlarda yaptığın her şey Files'a düşüyor — o da tarayıcında, o da senin. Oradan sonuç başka bir uygulamada açılıyor: notu bitir, panoyu genişlet, PDF'i biraz daha küçült. Dosyaları sekmeler arasında taşımak yerine bağlamda kalıyorsun.

Sırada ne var

Elimizdekini düzenli olarak iyileştirecek, ürün ailesini dikkatle genişleteceğiz — bin araçlık bir çöplüğe dönüşmeden. Sonraki bölümlerde kaputun altına ineceğim: nopa'nın neden backend'i yok, verilerin tarayıcıda nasıl yaşıyor, yerel işleme pratikte ne demek. Şimdi deneyebilirsin — kataloğun tamamı burada; soru ve fikirler için n1.team.